De Nieuwsbode

30 november 2005

Cornelie van Well heeft een nieuw boek geschreven: De Vier Sleutels. Het gaat over het werk van Exodus, een stichting die ex-gedetineerden helpt bij het terugkeren in de maatschappij.

UTRECHT – Wanneer een rechter niet uitdrukkelijk in een vonnis heeft neergelegd dat de reclassering zich met vrijgelaten gedetineerden mag bezig houden, dan val je buiten de boot. Dit geldt zeker voor mensen die in het buitenland hebben vastgezeten. Hier kan de reclassering niets aan doen, het is door minister Donner zo besloten.

Eenmaal terug in Nederland moet je het zelf maar zien uit te zoeken en weer aan een huis of werk zien te komen. Voor deze groep mensen is er de Stichting Exodus. Om aan deze stichting meer bekendheid te geven schreef Cornelie van Well haar boek: De Vier Sleutels.

“In januari 2004 las ik in het dagblad Trouw een interview over Stichting Exodus. Dat sprak mij zo aan, dat ik er meer over wilde weten en heb dus contact gezocht”, zegt Cornelie van Well, “Exodus heeft een aantal opvanghuizen waar gemotiveerde ex-gedetineerden een integraal begeleidingsprogramma kunnen volgen, waarbij met structuur, duidelijkheid en strenge afspraken wordt gewerkt aan een nieuwe zelfstandige plek in de samenleving en het voorkomen van crimineel gedrag.

Hierbij gaat Exodus uit van vier “sleutels”: wonen, werken, relaties en zingeving. Relaties en zingeving zijn van enorm belang in het leven. Vandaar dat Exodus een Ouder Kind Detentie (OKD) project heeft opgezet. Exodus helpt hierbij om het contact met kinderen te herstellen. Hierdoor worden gedetineerden meer gemotiveerd om een nieuw leven in te slaan.

“Na mijn kennismaking met Exodus wilde ik dat werk breder bekend maken. Ik wilde weten hóe dingen gelopen zijn zoals ze zijn gegaan. Dit wilde ik doen in boekvorm. In mijn boek laat ik mensen aan het woord die vanuit alle mogelijke invalshoeken met Exodus te maken hebben: de gedetineerde, de rechter, de vrijwilligers en de coördinatoren van de opvanghuizen. In totaal heb ik zo’n 25 interviews afgenomen”, vervolgt Cornelie.

Er staan verhalen in over hoe het er in een Exodus opvanghuis aan toe gaat. Hoe de wisselwerking is tussen de ex-gedetineerden en de vrijwilligers die hen begeleiden. Hoe de toekomst er uit zal gaan zien als er steeds minder aandacht wordt besteed aan mensen met detentie. De rechter spreekt daar haar zorgen over uit. Cornelie: “Uit alle gesprekken is mij duidelijk geworden dat de meeste ontsporingen voortkomen uit een slechte jeugd en geldzorgen. Als goede opgang in die periode ontbreekt is het afglijden naar het criminele gebied een kwestie van tijd. Crimineel wordt je niet uit overtuiging, het overkomt je. Niet alle pogingen om ex-gedetineerden een goede plek in de samenleving te geven slagen. Maar het werk van Exodus is te belangrijk om het niet onder de aandacht te brengen”.

Kees Broekman

 naar boven