de interviews: samenvatting
Hieronder ziet u een overzicht van alle interviews die in het boek staan:
Van patiënt naar geneeskundestudent
Eva Coenen (20) zat in de brugklas van het VWO toen duidelijk werd dat ze een
hersentumor had. Een groot deel van de tumor is verwijderd. Inmiddels is Eva
derdejaars student medicijnen in Maastricht en daarnaast actief in de
landelijke vereniging VOKK . Eva is medeorganisator van de derde editie van de
sponsorfietstocht Kettingen van Ballonnen.
Van chemotherapie naar olympische spelen
Kjeld Punt (26) is op tien jarige leeftijd ten gevolge van kanker zijn
linkerbeen kwijtgeraakt. Kjeld is jaren een professionele skiër geweest en is
nu als trainer/vrijwilliger actief tijdens het kamp ‘Winterkolder’ : een
skikamp voor jonge kinderen die als gevolg van kanker een arm-of beenamputatie
hebben ondergaan, maar ook als ze door kanker (behandeling) een verlamming
hebben aan een arm en/of been.
Van gevangen vrouw naar vrije vrouw
Karima Ouchan (34) is geboren in een klein dorpje in het noorden van Marokko. Op
zevenjarige leeftijd kwam zij met haar moeder en broertje naar Nederland, waar
haar vader al jaren woonde en werkte. Karima heeft twaalf jaar (van haar
vijftiende tot haar zevenentwintigste) gevangen gezeten in het huis van haar
vader in Marokko. Dank zij haar eigen kracht en de hulp uit Nederland woont zij
sinds 1997 weer in Nederland.
Van verwaarloosd naar bevoorrecht
Marcia Kroes (34) is opgegroeid met een alcoholische moeder en als jong kind
behoorlijk verwaarloosd. Na een periode in de psychiatrie, vanwege
zelfbeschadiging en anorexia, heeft Marcia een studie sociaal juridische
dienstverlening gevolgd en afgerond. Daarnaast is zij medeoprichter van de
Steungroep Zelfbeschadiging en actief in de cliëntenbeweging.
Van vluchteling naar maatschappelijk werker
Xx is geboren in A. en is in xxx als vluchteling naar
Nederland gekomen. Xx heeft als vrijwilliger gewerkt in een bejaardenhuis, het YAMC en
in asielzoekerscentra. Sinds kort werkt hij als maatschappelijk werker in
achterstandswijken.
Van de diagnose aids naar nieuwe energie
Jos Landman (46) kreeg in 2000 de diagnose aids. Hij begeleidt inmiddels als
vrijwilliger van Humanitas een allochtone man met aids en heeft samen met
Humanitas het HIV-café opgezet. Jos is regiocontactpersoon voor de HIV
vereniging, landelijk coördinator en gespreksleider van Deel je HIV groepen.
Sinds kort werkt Jos bij de terminale thuiszorg vanuit zijn ervaring als
verpleegkundige, maar ook vanuit zijn ervaring rondom rouw.
Van kankerpatiënt naar kunstenaar
Marjo Omtzigt-van den Berg Jeths (49) is getrouwd en moeder van drie kinderen.
Marjo bleek op haar dertigste borstkanker te hebben. Na een moeilijke periode
van operatie en bestralingen en de wetenschap dat haar prognose als jonge vrouw
niet goed was, is zij als vrijwilligster bij de vereniging het LCBB gaan
werken. Eind jaren 80 heeft Marjo met andere jonge vrouwen het Landelijk
Contactpunt Jonge Vrouwen met Borstkanker opgericht. Ze organiseert
gespreksgroepen en weekenden voor jonge vrouwen met uitgezaaide borstkanker.
Inmiddels werkt Marjo als zelfstandig beeldend kunstenaar.
Van junk naar voorlichter
Arno Janssen (50) is verslaafd geweest aan hard drugs. Hij heeft in
gevangenissen en psychiatrisch klinieken gezeten. Na een overdosis is Arno
afgekickt. Inmiddels is hij werkzaam als maatschappelijk werker in het Noorden
van het land en geeft, naar aanleiding van zijn levenservaringen, op middelbare
scholen gastlessen.
Van slachtoffer naar ondernemer
Jacqueline de Jong (51) heeft in 1997 een nare ervaring opgedaan. Zij en haar
partner werden op straat aangevallen en mishandeld. Naar aanleiding van deze
ervaring heeft Jacqueline de stichting Meld Geweld opgericht.
Van verliezer naar overwinnaar
Cees Smit (51) is als hemofiliepatiënt besmet geraakt met
hepatitis en aids. In 2003 is aan hem een eredoctoraat van de Universiteit van
Amsterdam verleent . Cees Smit is lange tijd als coördinator, hulpverlener,
organisator en lobbyist actief geweest in de NVHP . Hij heeft vele publicaties
en boeken als auteur en co-auteur op zijn naam staan. Inmiddels zet hij zich
vooral in voor de biotechnologie en gentherapie.
Van straatschoffie naar directeur
Joop van Ommen (53) jaar is directeur van WRZV-hallen te Zwolle. Hij is in de
omgeving vooral bekend als pleitbezorger, steun en toeverlaat van daklozen en
verslaafden. In de WRZV-hallen vangt Joop deze dak- en thuislozen op. Deze
opvang gaat verder dan bed, bad en brood.
Van bijna dood naar intens leven
Rochelle Griffin (56) is geboren in Michigan de Verenigde Staten. In 1968 is zij
naar Nederland gekomen waar haar ouders tijdelijk woonden. Rochelle heeft in
1980 een ongeluk gehad waarbij zij zwaar gewond is geraakt en een
bijna-doodervaring heeft meegemaakt. Haar ervaring rondom het bijna sterven
gebruikt Rochelle nu in haar werk bij de stichting Vuurvlinder . Haar
inspiratie bronnen zijn Dr. Elisabeth Kübler-Ross en Thich Nhat Hanh , een
boeddhistische monnik.
Van een depressie naar een missie
Herman Donners (62) was altijd zeer actief in het verenigingsleven, had veel
sociale contacten en was zeker niet zwaar op de hand. Maar rond zijn
vijfenveertigste kreeg hij een zware depressie. Deze depressie heeft vijf lange
jaren geduurd. Herman is daarna actief geworden als coördinator bij Pandora.
Van hulpvrager naar hulpverlener
Germaine Nijsten (65) heeft in haar leven diverse heftige levenservaringen
doorgemaakt. Deze ervaringen heeft zij gebruikt om anderen te ondersteunen.
Germaine is van hulpvrager hulpverlener geworden. Eerst bij Al-Anon en daarna
bij Labyrint en tot 2004 actief bij de zelfhulpgroep (H)Erkenning voor
familieleden van transseksuelen. Zij heeft samen met twee andere
ervaringsdeskundigen het boek: ‘Hij, anders Zij’ over transseksualiteit
geschreven.
Van veel verloren naar veel gewonnen
Annie E. (69) heeft zes jaar in een vrouwengevangenis doorgebracht. In 1965 is
zij, na veertien maanden voorarrest, vrijgesproken van moord op haar vader. In
1974 werd zij veroordeeld (twaalf jaar) voor doodslag op haar moeder. Annie E.
heeft beide zaken altijd ontkend. In 1979 is er een boek verschenen over de
onderzoeksmethodes en de processen van Annie E . Voor meer
achtergrondinformatie raad ik u aan dit boek te lezen. Na haar vrijlating is
Annie E. actief geworden in de opvang van vrouwen die uit een gevangenis werden
ontslagen en geen plek hadden om naar toe te gaan het: Tussenfasehuis.
Een gouden erfenis
Harry en Corry Zwetsloot zijn de ouders van Theo (1956-1999). Theo heeft op
vijftienjarige leeftijd zijn nek gebroken tijden een zwemongeluk. Het was een
hoge dwarslaesie (C5/C6). Theo heeft aan de basis gestaan van het
persoonsgebonden budget (PGB) en was medeoprichter van Per Saldo . Daarnaast
heeft hij zich ingezet voor gelijke rechten van gehandicapten. Zijn ouders
hebben na zijn overlijden een boek geschreven en de Theo Zwetsloot-prijs
ingesteld. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een persoon die veel
betekent voor mensen met een handicap.
 naar boven
|